რთული, მაგრამ ძლიერი არჩევანი

საკუთარი თავის სიყვარული იწყება მიღებით – არა იდეალური, არამედ საკუთარი თავის მიღებით რეალურად და გაცნობიერებულად, იმ ყველაფრით, რაც მოგწონს და რაც არ მოგწონს. ეს ნიშნავს, რომ აღარ ებრძვი საკუთარ სხეულს, აღარ ადარებ თავს სხვებს, აღარ აკნინებ საკუთარ მიღწევებს.

ქალი, რომელსაც საკუთარი თავი უყვარს, არ ცდილობს, იყოს ვინმე სხვა. ის არ თამაშობს როლებს, არ ცხოვრობს სხვისი მოლოდინებით. ის ირჩევს საკუთარ გზას – თუნდაც ეს გზა სხვებისთვის გაუგებარი იყოს.

საკუთარი თავის სიყვარული, ასევე, ნიშნავს პასუხისმგებლობას – საკუთარ ცხოვრებაზე, გადაწყვეტილებებზე და ბედნიერებაზე.

ეს არის მომენტი, როცა ხვდები, არავინ მოვა და არ აგიწყობს შენს ცხოვრებას. არავინ მოგცემს იმ სიყვარულს, რომელსაც თავად საკუთარ თავს აკლებ. და როცა ქალი ამას აცნობიერებს – ყველაფერი იცვლება: ის აღარ ეძებს სრულყოფილ სიყვარულს სხვებში. ის თავად ხდება ის წყარო, საიდანაც ეს სიყვარული მოდის.

ქალი, რომელსაც საკუთარი თავი არ უყვარს

არსებობს ერთი უხილავი სიგნალი, რომელსაც ადამიანები ძალიან სწრაფად „კითხულობენ “ – როგორ ექცევი საკუთარ თავს.

თუ ქალი საკუთარ თავს არ აფასებს, არ უყვარს, არც პატივს სცემს – ეს იგრძნობა და სწორედ აქ იწყება პრობლემებიც.

ქალი, რომელსაც საკუთარი თავი არ უყვარს, ხშირად ირჩევს იმ ადამიანებს, ვინც მას არ აფასებს. ის ეგუება საკუთარ ნაკლს, ამართლებს უპატივცემულობას და საკუთარ სურვილებს უკან სწევს. რატომ? იმიტომ, რომ შინაგანად დარწმუნებულია – მეტს არ იმსახურებს.

ეს არის ყველაზე სახიფათო მდგომარეობა. როდესაც შენ თავად ამცირებ საკუთარ ღირებულებას, სხვებიც ზუსტად იმ დონეზე გექცევიან.

საკუთარი თავის სიყვარული ნიშნავს – არ დაეთანხმო ცუდ ურთიერთობას, არ დარჩე იქ, სადაც შენ არ ხარ ბედნიერი, არ დაკარგო საკუთარი თავი მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაც შეინარჩუნო.

გახსოვდეთ: ქალს, რომელსაც საკუთარი თავი უყვარს, არ სჭირდება ბრძოლა ყურადღების მოსაპოვებლად. ის, უბრალოდ, არ რჩება იქ, სადაც მას არ აფასებენ.

საკუთარი თავის სიყვარული არის საზღვარი – მკაფიო, ძლიერი და შეუვალი. და სწორედ ეს საზღვარი ქმნის ხარისხიან ურთიერთობებს.

თუ შენ არ დაიცავ საკუთარ თავს, ამას ვერავინ გააკეთებს შენ მაგივრად.

სიყვარული, რომელიც შენია...

ქალს ბავშვობიდან ასწავლიან, როგორ უყვარდეს სხვები – ოჯახი, პარტნიორი, შვილები. თუმცა, ძალიან იშვიათად ეუბნებიან ყველაზე მნიშვნელოვანს – უყვარდეს საკუთარი თავი.

საკუთარი თავის სიყვარული არ არის ეგოიზმი. ეს არის შინაგანი ბალანსი, რომელსაც გარედან ვერავინ შეგიქმნის. ქალი, რომელსაც საკუთარი თავი უყვარს, აღარ ელოდება, რომ მის სიცარიელეს სხვა შეავსებს.

საკუთარი თავის სიყვარული იწყება პატივისცემით – საკუთარი დროის, ემოციების, სხეულის მიმართ. ეს არის უნარი, თქვა „არა“, მაშინაც კი, როცა ეს „არა“ სხვებს არ მოეწონებათ. ეს არის გამბედაობა, არ დათანხმდე იმას, რაც შენს პირად საზღვრებს არღვევს.

ხშირად ქალები სიყვარულს მსხვერპლთან აიგივებენ. ჰგონიათ, რაც უფრო მეტად დათმობენ საკუთარ თავს, მით უფრო მეტად ეყვარება მეუღლეს. რეალობა კი სრულიად საპირისპიროა – რაც უფრო კარგავ საკუთარ თავს, მით უფრო ქრება შენ მიმართ მამაკაცის ინტერესიც.

ქალს, რომელსაც საკუთარი თავი უყვარს, არ ეშინია მარტოობის. იმიტომ რომ ის არასდროს არის მარტო. არის საკუთარ თავთან და ეს საკმარისია, რომ მშვიდად, თავდაჯერებულად და ღირსეულად იაროს ცხოვრებაში.

საკუთარი თავის სიყვარული არ არის ფუფუნება. ეს აუცილებლობაა. იმიტომ რომ სანამ შენ არ გახდები საკუთარი თავისთვის მნიშვნელოვანი – ვერასდროს იქნები სხვებისთვის მნიშვნელოვანი.