ინტერესების მადლმოსილება

ეს ამბავი რფ-ის პირველკაცმა სარაკეტო კრეისერ „ვარიაგიდან“ გვამცნო, როდესაც რუსეთის წყნარი ოკეანის ფლოტის წვრთნების დასკვნითი ეტაპის მიმდინარეობას აკვირდებოდა და დამატებით დაგვარწმუნა, ჩვენ რა – ის ქვეყნები დაარწმუნა, ვინც რუსეთის სავაჭრო გემების დაკავებას აპირებს, რომ (ციტატას მოვიშველიებ): „რუსეთი თავის გემებზე თავდასხმებს ნებისმიერ ადგილას უპასუხებს... ეს მხოლოდ იმ წყლებში არ მოხდება, სადაც გემებზე თავდასხმები იგეგმება, არამედ ყველგან, სადაც ამას საჭიროდ ჩავთვლით, მათ შორის წყნარი ოკეანის ფლოტის პასუხისმგებლობის ზონაში.“

რადგან ჯერ არც ერთი რუსული სავაჭრო გემი არ დაუკავებიათ, არ ვიცით, რა ფორმით მოიყვანს სისრულეში თავის ქადილს რუსეთის ლიდერი, თუმცა თითქმის იმავდროულად შევიტყვეთ, რომ უკრაინამ შეაჩერა უპილოტო საფრენი აპარატებით თავდასხმები იმ ტანკერებზე, რომლებიც რუსეთის ნოვოროსიისკის პორტს იყენებდნენ. ბუნებრივია, იბადება კითხვა, რატომ შეაჩერა? იმიტომ რომ ჯეი დი ვენსმა ოკეანის გაღმიდან ვოლოდიმირ ზელენსკის შეჩერებისკენ მოუწოდა.

ასევე, ბუნებრივია, იბადება მეორე კითხვა, რატომ მოუწოდა ბ-ნმა ვენსმა ის, რაც მოუწოდა? პასუხიც მარტივია: იმიტომ რომ ვაშინგტონი შიშმა შეიპყრო, რაკი თავდასხმები არყევდა გლობალურ ნავთობის ბაზრებს და, რაც მთავარია, აზიანებდა აშშ-ის ინტერესებს; სახელდობრ, Chevron-ისა და Exxon-ის წილებს ყაზახეთის მთავარ საექსპორტო მარშრუტში. აქედან გამომდინარე კი იბადება დასკვნა: წყალსაც წაუღია უკრაინის ინტერესები, თუ ვაშინგტონის ინტერესები ილახება?!