მოძღვარი გვირჩევს
ავტორი: „თბილისელები“ 22:00 30.08

კითხვა: თუ შეიძლება, შეკვეთილი წირვის ან პანაშვიდის გადახდა მორწმუნე ადამიანისთვის, რომელიც კომუნისტური მმართველობის დროს ვერ ცხოვრობდა ეკლესიური წესით?
პასუხი: თუ ადამიანი არ გმობდა ღმერთს, სამღვდელო იარარქიას, მართლმადიდებლობას, მაგრამ ობიექტური მიზეზების გამო თამამად ვერ გამოხატავდა თავის რწმენას, ეკლესია ლოცულობს ასეთი პიროვნებისთვის. ასევე, მისთვის შეიძლება შეკვეთილი წირვის ან პანაშვიდის გადახდა.
კითხვა: ძალიან განვიცდი იმას, რომ ჩემი შვილი არ მემორჩილება, ძალიან ჯიუტი და ცელქია, როგორ მივუდგე?
პასუხი: ბავშვურ სიცელქეებს საზოგადოებაც და ეკლესიაც შემწყნარებლურად უყურებს. ბავშვი ვერ იქნება ბრძენი. რა თქმა უნდა, ის მშობლებს უნდა ემორჩილებოდეს, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ მშობელი ყოველთვის მოითხოვდეს ბავშვისგან იმას, რაც მხოლოდ თავად სურს. ასე შედეგს ვერ მიაღწევთ. მუდმივი შეზღუდვები ბავშვის აგრესიას იწვევს. ცელქობისა და სიჯიუტის დროს ბავშვი დამოძღვრეთ სიყვარულით, თუმცა, რა თქმა უნდა, თვალყური ადევნეთ, რომ ცელქობა დანაშაულში არ გადავიდეს. რაც მთავარია, ბავშვი ატარეთ ეკლესიაში, რომ ისწავლოს კეთილისა და ბოროტის გარჩევა და უფლის მფარველობის ქვეშ იყოს.
კითხვა: მეთვლება თუ არა შენდობილად ის ცოდვა, რომელიც ერთი სიტყვით მოძღვართან მოვინანიე, მაგრამ დეტალები არ დამიკონკრეტებია?
პასუხი: ცოდვას მოძღვარი შეგინდობთ, მაგრამ უნდა გაარკვიოთ დაუკონკრეტებლობის მიზეზი – ეს სირცხვილის გამო იყო თუ მიჩქმალვის. უნდა გათავისუფლდეთ ყალბი სირცხვილის გრძნობისგან. მართალია, ყოველი ცოდვის აღწერა არ არის დეტალებში აუცილებელი, მაგრამ თუ ფიქრობთ, რომ ჩადენილი ცოდვის რომელიმე ნიუანსს არსებითი მნიშვნელობა აქვს, მაშინ ის აუცილებლად უნდა ითქვას, რათა მოძღვრის რჩევამ სულიერი სარგებელი მოგიტანოთ, მით უფრო, თუ მისი უთქმელობა შემდგომში სინდისის ქენჯნას იწვევს.
სიახლეები ამავე კატეგორიიდან