ბრძნული აზრები

რემარკი: არ მისცე მარტოობას საშუალება, იმასთან მიგიყვანოს, ვისაც არ ეკუთვნი.

ჰებელსი: რაც უფრო დაუჯერებელია ტყუილი, მით უფრო სწრაფად დაიჯერებენ მას.

კონსტანტინე: ძლიერს უჭირს ამქვეყნად. მიტომაც დაღრენილნი დადიან ლომები, ვეფხვები და ავაზები, ხოლო თრითინები და ციყვები მუდამ მხიარულად დაცუნცულებენ.

ჩეხოვი: საჭიროა, წვეთ-წვეთობით გამოვწუროთ ჩვენგან მონა.

ილია: ქვეყანა ტაძარი კი არ არის, საცა ადამიანი უნდა ლოცულობდეს, არამედ სახელოსნოა, საცა უნდა ირჯებოდეს და მუშაობდეს.

ჟვანეცკი: აზრი ტრანსპორტივითაა, ვისაც საკუთაარი არ აქვს, საზოგადოებრივით სარგებლობს.

ულოფ პალმე: პატარა ქვეყნის ლიდერი საერთაშორისო საქმეებში არ უნდა ჩაერიოს.

ბუასტი: ქვეყანა სავსეა სასიამოვნო საწამლავებით.

ნილოს სინელი: ნუ მელაპარაკები ზედმეტად რელიგიაზე, ნება მომეცი, რელიგია დავინახო.

იოანე ოქროპირი: ვნებიანობა გვაიძულებს, გავაკეთოთ ის, რის შესახებაც საუბარსაც კი ვერ ვბედავთ.

მამა გაბრიელი: უეჭველია, მძიმე და მწარეა, გყავდეს მტრები, მაგრამ თუ მათგან თავის დაღწევა გსურს, შეიყვარე და კეთილი მიაგე მათ, მაგრამ იშვიათად: სიყვარულითა და სიკეთის ქმნით, რომ არ მორბილდეს ყველაზე სასტიკი გულიც კი და რომ არ მოტყდეს ყველაზე შეუდრეკელი ნებაც კი.

კონფუცი: ჩვენ ვბერდებით მაშინ, როდესაც უარს ვამბობთ ოცნებასა და მოქმედებაზე.

სოკრატე: ვინც არ ზრუნავს თავის სხეულზე, ის ზრუნავს ავადმყოფობებზე.

მონტენი: ეჭვიანობდე – უარესია, ვიდრე იცოდე რეალობა, რეალობას აქვს საზღვრები, ფანტაზიას კი – არა.

პლატონი: არაფერი ისე არ ამტკიცებს ქალაქების ურიგო მოწყობილობას, როგორც ექიმებისა და რჯულმდებლების სიჭარბე.

ბალზაკი: საზოგადოებრივი აზრი? ეს ხომ მეძავ ქალზე უფრო გარყვნილი არსებაა!

შანელი: თუ მამაკაცმა მანქანის კარი გაუღო სხვას, ამის მიზეზი ან ახალი მანქანაა, ან ახალი ქალი.