კატალოგი
პოლიტიკა
ინტერვიუები
ამბები
საზოგადოება
მოდი, ვილაპარაკოთ
მოდა + დიზაინი
რელიგია
მედიცინა
სპორტი
კადრს მიღმა
კულინარია
ავტორჩევები
ბელადები
ბიზნესსიახლეები
გვარები
თემიდას სასწორი
იუმორი
კალეიდოსკოპი
ჰოროსკოპი და შეუცნობელი
კრიმინალი
რომანი და დეტექტივი
სახალისო ამბები
შოუბიზნესი
დაიჯესტი
ქალი და მამაკაცი
ისტორია
სხვადასხვა
ანონსი
არქივი
ივლისი 2020 (99)
ივნისი 2020 (249)
მაისი 2020 (201)
აპრილი 2020 (194)
მარტი 2020 (197)
თებერვალი 2020 (203)

№26 ჭეშმარიტების გზაზე

თვითდასჯა
1988 წლის უფლის ფერისცვალების დღესასწაულის მწუხრი იდგა. მსახურების შემდგომ მამა ეპიფანე საკურთხევლიდან მიმართავდა მგალობელს და უკარნახებდა, რა ეგალობა:
– „უწინარეს პატიოსნისა ჯვრისა შენისა და ვნებისა...“, მაგრამ მან ვერ გაიგო და დაიწყო გალობა: „უწინარეს ჯვრისა შენისა, უფალო...“
ბერს არაფერი უთქვამს. მეორე დღეს ისევ ჩაატარა ლიტურგია და ჩამოლოცვის შემდგომ იმავე მგალობელს კვლავ მიმართა საკურთხევლიდან:
– „უწინარეს პატიოსნისა ჯვრისა შენისა და ვნებისა...“
მგალობელმა კი ისევ დაიწყო: „უწინარეს ჯვრისა შენისა, უფალო...“
მაშინ მამა ეპიფანემ გახსნა ჩრდილოეთის სადიაკვნო კარი და უკვე ხმამაღლა უთხრა:
– შენ სულ გეშლება, გეუბნები: „უწინარეს პატიოსნისა ჯვრისა შენისა და ვნებისა...“, შენ კი ყოველ ჯერზე იწყებ გალობას: „უწინარეს ჯვრისა შენისა, უფალო...“ ყურადღებით უსმინე, შვილო ჩემო, რასაც გეუბნებიან.
– მომიტევეთ, გერონდა, – უპასუხა მგალობელმა და სწორად იგალობა.
მალე ისინი არქონდარიკში შეხვდნენ ერთმანეთს და მამა ეპიფანემ პირველმა მიმართა:
– შემინდე, შვილო ჩემო, მაგრამ შენ მაიძულე, ავღელვებულიყავი.
– მე შემინდეთ, გერონდა, ჩემ გამო განრისხდით.
– არა, შვილო ჩემო, როცა ვთქვი, რომ „შენ მაიძულე, ავღელვებულიყავი“, მე მხედველობაში არ მქონია განრისხება. რისხვამ გულამდე ვერ მიაღწია და ამიტომაც ძალიან მალე დავმშვიდდი.
ერთ-ერთი ძმა ჩაერთო საუბარში:
– გერონდა, ვშიშობ, ეს ინციდენტი მრევლისთვის საცუთური არ გახდეს.
– ასე ფიქრობ? – ბერს სახე დაუდარდიანდა.
მეორე დღეს, კვირა დილით, მამა ეპიფანე თავის საყვარელ სავარძელში იჯდა. ჩანდა, მსახურებას არ აპირებდა. ერთმა მღვდელმა ჰკითხა:
– არ იმსახურებთ?
– არა.
– ალბათ, ცუდად გეძინათ?
– არა, საკმაოდ კარგად მეძინა.
– კუჭი გტკივათ?
– არა. შეიძლება ითქვას, არც ის მაწუხებს.
– მაპატიეთ, მაგრამ გუშინ შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ დღეს ჩვენ ერთად ვიმსახურებდით...
– მომისმინე, შვილო ჩემო, მგალობელთან გუშინდელი შემთხვევის შემდეგ საკუთარ თავს ეპიტამია დავდე – დღეს არ ვეზიარო და ამიტომ არ შემიძლია, მსახურება ჩავატარო.
გულგრილობა განდიდებისადმი
ერთხელ რომელიღაც მღვდელი მამა ეპიფანეს ესაუბრებოდა, დასასრულ კი ჰკითხა:
– მამა ეპიფანე, ნება დამრთეთ, რამდენადმე გადავამუშავო და გამოვცე ის, რის შესახებაც ახლახან ვილაპარაკეთ.
– რასაკვირველია, მამაო.
რაღაც დროის შემდგომ მამა ეპიფანემ, რომელსაც დაავიწყდა ეს შეხვედრაც და თხოვნაც, მიიღო მღვდლის მიერ გამოცემული წიგნი. ამის გამო დაურეკა ავტორს:
– მამაო, მომილოცავთ თქვენი წიგნის გამოცემას. იქიდან ბევრი რამ ვისწავლე.
– მაგრამ, მამა ეპიფანე, ნუთუ აღარ გახსოვთ?
– არა, რა უნდა მახსოვდეს?
– ეს ყველაფერი ხომ თქვენ გეკუთვნით! – და მათი საუბარი გაახსენა...
„არქიმანდრიტ ეპიფანე თეოდოროპულოსის სწავლებანი და ეპიზოდები მისი ცხოვრებიდან“

скачать dle 11.3